Recenzja Superliminal – zabawa perspektywą

Grałem już trochę w różne gry, w których główną rolę grają zagadki. Od małego lubię łamigłówki, a gra, którą dzisiaj opiszę, jest dosyć wyjątkowa przez swoje mechaniki skupiające się na wykorzystywaniu perspektywy.

Gra nie jest długa, jednak na niektórych zagadkach można spędzić całkiem sporo czasu. Warto podejść do nich z otwartym umysłem i kombinować, wykorzystując nawet najdziwniejsze pomysły. A nuż wypalą.

Szybka parafka, bo umowy nawet się nie da odczytać

Obiekty z bliska

Na początku podpisujemy dokument, że chcemy wziąć udział w eksperymencie. Zaraz potem zostajemy postawieni przed zagadkami. Cała zabawa polega na wykorzystywaniu perspektywy. Przedmiot, który znajduje się daleko jest mały. Więc jest mały. A jak chcemy, żeby był większy? Podchodzimy do niego. Podnosimy go i jest większy. Proste. W ten sposób mija nam duża część pierwszego etapu. Gra później dodaje chociażby złudzenia optyczne. Zagadki są sprytnie przemyślane, ale udało mi się niektóre przejść w sposób, jakiego twórcy nie przewidzieli. Czasami się tak da 🙂

Czasem łatwiej przeskoczyć ścianę, niż otworzyć drzwi

I obiekty z daleka

Gra jest ładna graficznie i przede wszystkim czytelna. To ważne przy grze skupiającej się na obrazie. Dźwiękowo też wszystko stoi na przyjemnym poziomie i pasuje. To przyjemna przygoda, chociaż odrobinę krótka. Ukończenie poniżej dwóch godzin pozwala na zwrot na Steam, ale moim zdaniem warto jest jednak ją sobie zostawić. Po jakimś czasie zagadki się zapomina i można zagrać jeszcze raz, a twórcy zostają przy okazji wynagrodzeni za swój pomysł. Trudno mi rozpisać się przez to o grze jakoś bardziej, więc przejdę do podsumowania.

Gra jest dosyć humorystyczna, warto poszukać różnych znajdziek

Podsumowanie i ocena