Recenzja N++ – ewolucja gierki z Flasha

Zaliczam się do milenialsów. Nasze pokolenie jako pierwsze dorastało wraz z internetem w naszym kraju. Był on już używany wcześniej, ale to my jako pierwsi korzystaliśmy z niego jako dzieciaki. Dla nas był on naturalny i znaczył trochę co innego niż ogromny rachunek na koncie rodziców.

Pewnie dużo dzieciaków, które odpalały wtedy internet, szukało w nim jednej rzeczy. Gier. A stron z darmowymi grami napisanymi we Flashu było sporo.

Ilość etapów jest naprawdę imponująca

Gra głębsza i trudniejsza

N było grą, która szybko przyciągnęła moją uwagę. Głównie dlatego, że była bardziej rozbudowana. Etapy się przechodziło i odblokowywało kolejne plansze. Sterowanie było proste, ale refleks i planowanie grały tu kluczową rolę. Gra stała się na tyle popularna, że powstała jej odsłona N+, którą ograłem na PSP. A obecnie na Steam, można kupić i pograć w N++. Lata mijały, a co zmieniało się na przestrzeni tego okresu? I czym właściwie jest N? Może najpierw odpowiem na to drugie pytanie.

Zsuwanie się po ścianie to najprostsza technika, którą będziemy stosować

Złoto i miny

Zakładam, że N pochodzi od słowa ninja, ponieważ to jest główna postać gry. I w zasadzie jedyna. Nie ma tu żadnej narracji. Naszym celem jest otworzenie drzwi i dotarcie do nich. Po drodze możemy zdobywać złoto, aby osiągnąć lepszy wynik. Dodaje nam ono również czasu na ukończenie etapu. Potem jest kolejny etap. I tak dalej, i tak dalej. Odbijamy się od ścian, zsuwamy po nich i unikamy wszelakich zagrożeń. Tych jest naprawdę dużo. Strażnicy uzbrojeni w różną broń i działający na różne sposoby. Wyrzutnie rakiet. Miny. Lasery. Inne bajery. No i wysokość. Upadek z wysoka nie kończy się dobrze.

Nie dajemy szans snajperom na wycelowanie

Podsumowanie i ocena