Z serią Halo jakoś nigdy nie było mi po drodze. Nie dziwne, ponieważ jako człowiek bez konsoli, nie miałem możliwości nawet zagrać w taki tytuł. Po zakupie Xboxa Series X jednak nie zmieniło się to. Dlaczego w końcu zagrałem? Przez coopa. Znajomy chciał przejść, to stwierdziłem, że warto dać szansę grze o tak dużym gronie […]
Recenzja Halo – strzelanka od Microsoftu Dowiedz się więcej »
Dawn of War to moja pierwsza styczność ze światem Warhammera 40k. Właściwie powinienem powiedzieć, że odsłona Dark Crusade, ponieważ to ją pierwszą zobaczyłem na Youtube i później w nią grałem. Zajęło mi trochę czasu, zanim odpaliłem podstawkę. Jaka jest w nich różnica? Może od początku. Warhammer 40000: Dawn of War to gra czasu rzeczywistego oparta
Recenzja WH 40k: Dawn of War – przeniesienie bitewniaka Dowiedz się więcej »
Dosyć szybko po ukończeniu Chaos Rising zabrałem się za Retribution. Miałem jakiś niedosyt RTS’ów i strategii ogólnie. I powiem, że grało się całkiem przyjemnie. Czym ta część różni się od poprzednich? Frakcjami. Od samego początku wybieramy frakcję, którą będziemy rozgyrwać kampanie. Tyranidzi, Imperium, Space Marines, Chaos, Orkowie i Eldarzy. Ja grałem Space Marines, a następnie
Recenzja WH 40k: Dawn of War 2 Retribution – przybycie nowych sił Dowiedz się więcej »
Drugi Dawn of War jest dosyć specyficzny, dużo mocniej moim zdaniem skupia się na postaciach dowódców. Nie tylko w kampanii. Nie będę tutaj opisywał podstawowej wersji Dawn of War 2, przechodziłem ją już jakiś czas temu i trudno mi wrócić pamięcią, ale na tyle ile się orientuje to Chaos Rising jako rozszerzenie nie zmienia zbyt
Recenzja WH 40k: Dawn of War 2 Chaos Rising – odwieczny wróg Dowiedz się więcej »
Każda kontynuacja to kłopot. Gdy zmienia się coś, co graczom się podobało, to częściej można liczyć na krytykę. Pytanie pozostaje czy próbować czegoś innego, czy dać graczom to samo, ale wtedy też mogą narzekać na brak nowości. Tej drugiej ścieżki na pewno nie obiera nowy Dawn of War. Kompletnie zmieniona jest tutaj dynamika rozgrywki. Odbiór
Recenzja Warhammer 40000: Dawn of War 2 – powrót Krwawych Kruków Dowiedz się więcej »
Japończycy mają ciekawe pomysły przy projektowaniu gier. Jakiś czas temu ogrywałem Nier Automata, która to gra na pierwszy rzut oka wydaje się standardową grą akcji, by zaraz zmienić zupełnie swoją dynamikę i model rozgrywki. Podobny zabieg można zaobserwować na zwiastunach rozgrywki z Pragmaty. Na duet głównych bohaterów składa mała dziewczynka i dorosły facet w kosmicznym
Pragmata – niecodzienny duet Dowiedz się więcej »
Ostatnio pisałem o kopii Mass Effecta. Jasne, rpg akcji, dziejące się w kosmosie nie muszą być zawsze porównywane z tą marką. Weźmy, chociaż takiego Starfielda czy The Outer World. Jednak tutaj to co innego. Gdyby zmienić skiny, to właściwie nie znalazłbym większych różnic. Może to dobrze, bo ME poszedł w trochę kiepski kierunku, a Bioware
Exodus – kosmiczny rpg, który coś przypomina Dowiedz się więcej »
Ostatnio trafiłem na Dome Keepera. Gra pojawiła się w gamepass. Lubię testować gry tego typu, które wymagają wielokrotnego podejścia, żeby je przejść, właśnie w abonamentach. Dlatego po paru godzinach szybko odinstalowałem. I to jest jak najbardziej komplement. Gra spodobała mi się na tyle, że chciałbym w nią pograć dłużej, a szkoda mi czasu z abonamentu.
Recenzja Dome Keeper – w poszukiwaniu surowców do obrony Dowiedz się więcej »
Kolejna kooperacyjna gra zapowiedziana. Powoli przyzwyczajam się do tego zdania. Dobrze, bo bardzo lubię grać ze znajomymi, a nie przepadam za PvP. 4:LOOP to gra kooperacyjna dla 4 osób osadzona w świecie przyszłości, gdzie obcy podbili ziemię, a naszym zadaniem jest przepędzenie ich, gdzie pieprz rośnie. Gra będzie odbywać się w tytułowej pętli, co pozwala
4:LOOP – rogalikowy Left 4 Dead Dowiedz się więcej »
Anime oglądałem już jako dzieciak. Dragon Ball u znajomych w telewizji, potem GTO na Hyperze. Potem już sam trochę oglądałem i czytałem mang. Nawet teraz jak znajdę czas, to chętnie coś świeżego obejrzę. Lubię tę stylistykę i klimat. Dlaczego o tym piszę? Nine Sols korzysta nie tylko z tego typu grafiki, ale też mocno wykorzystuje
Recenzja Nine Sols – brutalność i śmieszki Dowiedz się więcej »
