Z horrorami w grach jest tak samo, jak z horrorami w filmach. Dzielą się one na te, które straszą gracza przy pomocy jump scare’ów oraz na te, które tworzą ciężką atmosferę i wykorzystują bardziej subtelne metody. I gdybym miał skategoryzować Limbo, to powiedziałbym, że to raczej ta druga forma. Nie jestem fanem horrorów, ale sukces, […]
Recenzja Limbo – złowieszcza atmosfera Dowiedz się więcej »
Nie każda gra nadaje się na granie mobilne. Wiadomo. Czasami nie pozwalają na to wymagania sprzętowe, a czasami po prostu forma gry. Trudno byłoby mi zasiąść do RPG na 100 godzin i co chwilę przerywać. To trochę bez sensu takie odrywanie się od historii. Nie mówię też o dynamicznych RTS’ach. I to moim zdaniem gry
Recenzja Fury Unleashed – komiksowy bohater Dowiedz się więcej »
Gry imprezowe raczej nie zachęcają mnie do jakiejś głębszej refleksji. Pisać o nich nie ma za bardzo co, bo często są tylko pretekstem do interakcji pomiędzy graczami. Nie myślę, że to coś złego. Jednak trochę trudno zbalansować casualowy typ gry dla graczy, którzy już coś ogarniają. Z ciekawym pomysłem wychodzi Ultimate Chicken Horse. Nazwa jest
Recenzja Ultimate Chicken Horse – budowanie toru przeszkód Dowiedz się więcej »
Zaliczam się do milenialsów. Nasze pokolenie jako pierwsze dorastało wraz z internetem w naszym kraju. Był on już używany wcześniej, ale to my jako pierwsi korzystaliśmy z niego jako dzieciaki. Dla nas był on naturalny i znaczył trochę co innego niż ogromny rachunek na koncie rodziców. Pewnie dużo dzieciaków, które odpalały wtedy internet, szukało w
Recenzja N++ – ewolucja gierki z Flasha Dowiedz się więcej »
Metroidvania to zlepek dwóch gier. Castlevani i Metroida. Po wielu latach czekania na powrót tej pierwszej produkcji doczekaliśmy się pełnoprawnej odsłony. Oprócz nowej oprawy graficznej i dźwiękowej możemy przede wszystkim spodziewać się bardziej dopracowanego i zaawansowanego systemu walki i rozwijania postaci. Walka stanowi jeden z głównych elementów gry, co widać, jeżeli porówna się to, co
Castlevania: Belmont’s Curse – powrót twórcy gatunku Dowiedz się więcej »
Mega Man to niegdyś znana, ale dzisiaj już trochę zapomniana marka. Dla fanów dobrą wiadomością zatem będzie, że seria powraca z nową odsłoną. Na trailerze widzimy standardowy platformowy gameplay. Grafika prezentuje się bardzo dobrze. Nie wiem, co Capcom musiałby zepsuć, żeby fani nie byli oczarowani nowym tytułem. Pytanie, co musi dodać, żeby przekonać pozostałych. Sam
Mega Man: Dual Override – powrót znanej marki Dowiedz się więcej »
Uwielbiam artystyczne gry. Ze świetnym stylem graficznym i historią, ale jednocześnie z soczystą rozgrywką. Nie jest to oczywiście proste zadanie, a zwykle gry, które skupiają się na każdym z tych aspektów nie są zbyt długie. Nie muszą. Chętnie przechodzę je kolejny raz. Do takich mniejszych gier należy też Gris. Początkowy czarno biały świat jest przygnębiający
Recenzja Gris – wizja artysty Dowiedz się więcej »
Już 19 lutego zapoznamy się z wczesnym dostępem nowej platformówki. The Eternal Life of Goldman zapowiedziane jako coś, co ma zaskakiwać graczy na każdym kroku. Brzmi to ciekawie, ale zastanawiające jest, jak wyjdzie to w praktyce. Grafika oryginalna dodaje smaku i sprawia dziwnie niepokojące wrażenie. Sam świat ma być mocno inspirowany baśniami. Gry proste w
The Eternal Life of Goldman – wizualnie inna platformówka Dowiedz się więcej »
Za darmo to i ocet słodki. Darmo to uczciwa cena. Za darmo to w ryj można dostać. Albo też jakąś grę. Rozdawnictwo gier zagościło na dobre. Zwykle zwracamy uwagę na jakieś głośniejsze tytuły. Po te mniejsze nie chce się nawet logować do launchera. Co innego przy zakupie bundla. Chcąc nie chcąc stajemy się posiadaczem jakieś
Recenzja MO: Astray – apokalipsa na obcej planecie Dowiedz się więcej »
Gry indie to naprawdę super sprawa. Trudno mi powiedzieć kiedy spopularyzowała się to określenie, bo przecież gry tworzone przez małe studia niezależne wychodziły od zawsze. Ważniejsze jest to, że wychodzą dalej i dają mnóstwo świeżych i dopracowanych tytułów. Unravel to kontynuacja. W pierwszą część nie miałem kiedy zagrać. Dwójka natomiast przyciągnęła mnie w okresie braku
Recenzja Unravel Two – Bujanie się na włóczce Dowiedz się więcej »
