Nie jestem graczem multiplayer. Czasami jednak trafia na grę, w którą grywam ze znajomymi. I o ile pvp nie jest moim żywiołem, to jestem w stanie dla rozrywki pograć chwilę i poirytować się moim brakiem skilla. W taki sposób też trafiłem do Doty. Znajomy namówił, ja spróbowałem, wyszło średnio. Jednak stwierdziłem, że pogram jeszcze i […]
Recenzja Dota 2 – rozbudowa twórcy gatunku Dowiedz się więcej »
Nigdy nie byłem fanem dungeon crawlerów. To się zmieniło, gdy po raz pierwszy zobaczyłem Legend of Grimrock. Po obejrzeniu paru odcinków „let’s play” stwierdziłem, że gra i jej zagadki to coś dla mnie. I tak zostało. Pierwszą moją recenzją na stronie jest Vaporum. Szata graficzna i styl wykonania pozostają bardzo podobne, ale LoG wyszedł wcześniej
Recenzja Legend of Grimrock – nowe podejście do starej formuły Dowiedz się więcej »
Dawn of War to moja pierwsza styczność ze światem Warhammera 40k. Właściwie powinienem powiedzieć, że odsłona Dark Crusade, ponieważ to ją pierwszą zobaczyłem na Youtube i później w nią grałem. Zajęło mi trochę czasu, zanim odpaliłem podstawkę. Jaka jest w nich różnica? Może od początku. Warhammer 40000: Dawn of War to gra czasu rzeczywistego oparta
Recenzja WH 40k: Dawn of War – przeniesienie bitewniaka Dowiedz się więcej »
Nie tak dawno pisałem o Emergency 2 – jednej z gier mojego dzieciństwa. Dzisiaj opiszę trochę późniejszy okres. Z pierwszymi Mount and Blade miałem styczność jakość w gimnazjum. Były to bardzo wczesne wersje i nie zawierały praktycznie żadnej zawartości. Sam jednak sposób walki i pozostanie przy ścisłym średniowieczu, bez dodatków magii przyciągały mnie do siebie,
Recenzja Mount and Blade: Warband – życie w średniowieczu Dowiedz się więcej »
Dosyć szybko po ukończeniu Chaos Rising zabrałem się za Retribution. Miałem jakiś niedosyt RTS’ów i strategii ogólnie. I powiem, że grało się całkiem przyjemnie. Czym ta część różni się od poprzednich? Frakcjami. Od samego początku wybieramy frakcję, którą będziemy rozgyrwać kampanie. Tyranidzi, Imperium, Space Marines, Chaos, Orkowie i Eldarzy. Ja grałem Space Marines, a następnie
Recenzja WH 40k: Dawn of War 2 Retribution – przybycie nowych sił Dowiedz się więcej »
Drugi Dawn of War jest dosyć specyficzny, dużo mocniej moim zdaniem skupia się na postaciach dowódców. Nie tylko w kampanii. Nie będę tutaj opisywał podstawowej wersji Dawn of War 2, przechodziłem ją już jakiś czas temu i trudno mi wrócić pamięcią, ale na tyle ile się orientuje to Chaos Rising jako rozszerzenie nie zmienia zbyt
Recenzja WH 40k: Dawn of War 2 Chaos Rising – odwieczny wróg Dowiedz się więcej »
W strzelanki rodzice grać mi nie pozwalali. Nie szkodzi, jakoś nie miałem nigdy wielkiej chęci na gry zręcznościowe. Co najwyżej FIFA. Możliwe dlatego, że grałem zwykle w gry stare. A stare strzelanki były brzydkie i toporne. Wyjątkiem było Medal of Honor AA, a potem dopiero właśnie STALKER. Dzisiaj to zupełnie inna bajka i gra może
Recenzja STALKER: Cień Czarnobyla – próba nerwów Dowiedz się więcej »
Każda kontynuacja to kłopot. Gdy zmienia się coś, co graczom się podobało, to częściej można liczyć na krytykę. Pytanie pozostaje czy próbować czegoś innego, czy dać graczom to samo, ale wtedy też mogą narzekać na brak nowości. Tej drugiej ścieżki na pewno nie obiera nowy Dawn of War. Kompletnie zmieniona jest tutaj dynamika rozgrywki. Odbiór
Recenzja Warhammer 40000: Dawn of War 2 – powrót Krwawych Kruków Dowiedz się więcej »
Metroidvania to zlepek dwóch gier. Castlevani i Metroida. Po wielu latach czekania na powrót tej pierwszej produkcji doczekaliśmy się pełnoprawnej odsłony. Oprócz nowej oprawy graficznej i dźwiękowej możemy przede wszystkim spodziewać się bardziej dopracowanego i zaawansowanego systemu walki i rozwijania postaci. Walka stanowi jeden z głównych elementów gry, co widać, jeżeli porówna się to, co
Castlevania: Belmont’s Curse – powrót twórcy gatunku Dowiedz się więcej »
Tyle lat grania, a dalej nie udało mi się przejść Gothica. Za dużo gier. Tak długo przekładałem, że chyba w końcu wyprzedzi mnie Remake. Patrząc po zwiastunie, gra wygląda lekko topornie. Nie jest to jednak taka zła toporność. Powiedziałbym, że nawet pasuje do remaku. Wszystko sprawia dobre wrażenia, a szczególnie zmiany, jakie twórcy postanowili wprowadzić
Gothic Remake – powrót klasyka Dowiedz się więcej »
