Od startu zaznaczam – screeny nie są moje. Pochodzą z materiałów z YT. W przypadku gier z którymi nie potrafię się porozumieć i zrobić ten zrzut ekranu, to jedyne wyjście jakie mi pozostaje. A stare gry stwarzają multum problemów, nie tylko ze zrobieniem screena. Taką starą grą są Wormsy. Część druga. Grę mam kupioną na […]
Recenzja Worms 2 – początki wojowniczych robali Dowiedz się więcej »
Zaliczam się do milenialsów. Nasze pokolenie jako pierwsze dorastało wraz z internetem w naszym kraju. Był on już używany wcześniej, ale to my jako pierwsi korzystaliśmy z niego jako dzieciaki. Dla nas był on naturalny i znaczył trochę co innego niż ogromny rachunek na koncie rodziców. Pewnie dużo dzieciaków, które odpalały wtedy internet, szukało w
Recenzja N++ – ewolucja gierki z Flasha Dowiedz się więcej »
Ostatnio dużo jakoś starych gier sobie odświeżyłem. Stąd też więcej retro recenzji. W sumie to łatwiej mi pisać o grach, w których spędziłem wiele godzin. Nie muszę planować i dzielić na rozdziały. Problemem jest bardziej to, że za dużo wrzucam swoich odczuć i uwag, a przez to tekst robi się za długi. Tak prawdopodobnie stanie
Recenzja Lords of the Realm 2 – krowy czy zboże Dowiedz się więcej »
Jakoś tak się dziwnie złożyło, że to druga gra Dragon Ball z opcją kooperacji, którą opisuję. Na razie żadnych single czy pvp. W odróżnieniu jednak od Xenoverse, ta nie jest MMO, a zwykłą bijatyką. Na PSP. To samo w sobie jest ciekawa sprawa i przypomina mi jak to się łączyło konsolki między sobą, żeby pograć
Recenzja Dragon Ball Z: Tenkaichi Tag Team – coop niczym fuzja Dowiedz się więcej »
Jako nerd lubię fantastykę. Władca Pierścieni nie jest zatem opowieścią mi obcą. Książkę czytałem jako dziecko i tak się złożyło, że wyszła wtedy gra z tego uniwersum i do tego w gatunku, który bardzo lubię. Nie pamiętam czy kupiłem od razu na premierę. Raczej nie, bo nie wiedziałem za bardzo gdzie i jak. Jednak, gdy
Recenzja Władca Pierścieni: Bitwa o Śródziemie – prowadzenie armii Śródziemia Dowiedz się więcej »
Ogólnie opisywanie gier sportowych od EA mija się z celem. Wszystkie są niemal identyczne i trzeba w tym naprawdę mocno siedzieć, aby wyłapać jakieś nowości. To jednak recenzja mojej pierwszej fify. I pierwszego mundialu. Wiem, że z perspektywy lat to wszystko wyda się drętwe. I jest to głównie recenzja sentymentalna. Ale o tych grach serio
Recenzja 2002 FIFA World Cup – kometą do bramki Dowiedz się więcej »
Są gry, do których się wraca. Są też klasyki, które są przeznaczone dla graczy, grających w nie w czasach ich świetności. Mam tak niestety, że nie potrafię dorosnąć do hypu gry, która wyszła ileś lat temu i miała jakiś wpływ na rozwój gatunku lub całego rynku gier. Jakieś rozwiązania mogą być rewolucyjne. Ale już nie
Recenzja Age of Mythology – w krainach mitycznych bogów Dowiedz się więcej »
Zasiadanie do gier uznawanych za klasyki zawsze jest trudne. Gracze swoimi zachwytami tworzą oczekiwania. Jednak trudno wejść w czyjeś buty i zachwycać się w tym samym stopniu, gdy mamy inne upodobania. Warcraft 3 jest grą tego typu. Każdy gracz kojarzy ten tytuł. Zarówno jako dobry RTS, początek rozbudowanego uniwersum, jak i podstawa pod start nowego
Recenzja Warcraft 3 – pierwszy RTS większości graczy Dowiedz się więcej »
W dzieciństwie oprócz gazetek dla graczy czasami ktoś kupował Komputer Świat. Potem instalowało się z nich Winampa, Gadu Gadu czy Emule. Na płytkach zdarzały się również jakieś minigierki, dla komputerowców, którzy w przerwie od pracy chcą sobie odpalić coś innego niż pasjansa czy sapera. Dzisiejszy tytuł to jedna z takich gier. W późniejszych latach Betty’s
Recenzja Betty’s Beer Bar – mini bar Dowiedz się więcej »
Z serią Dungeons & Dragons poznałem się w piątej klasie na obozie karate. Jeden z gości miał podręcznik, który nam pokazał i wytłumaczył, o co w tym chodzi. Byłem zachwycony tym, że można tworzyć swoje przygody i grać w nie z przyjaciółmi. Od tego czasu D&D zawsze było na moim radarze, gdy chodziło o gry.
Recenzja Dungeons and Dragons Tactics – mini przygoda Dowiedz się więcej »
