Z serią Halo jakoś nigdy nie było mi po drodze. Nie dziwne, ponieważ jako człowiek bez konsoli, nie miałem możliwości nawet zagrać w taki tytuł. Po zakupie Xboxa Series X jednak nie zmieniło się to. Dlaczego w końcu zagrałem? Przez coopa. Znajomy chciał przejść, to stwierdziłem, że warto dać szansę grze o tak dużym gronie […]
Recenzja Halo – strzelanka od Microsoftu Dowiedz się więcej »
Jestem wielkim fanem serii Total War. Zaczynałem od Medieval 2 i Empire i tak to się ciągnie przez kolejne odsłony aż do dziś. A właściwie do ostatnio, ponieważ w końcu postanowiłem odpalić pierwszą trójwymiarową odsłonę serii rozgrywającą się w starożytnej Europie. Dlaczego dopiero teraz? Może przez moje doświadczenia z Medieval 2. Gra ma swoje lata
Recenzja Rome: Total War – rewolucja w strategiach Dowiedz się więcej »
Bardzo często spotykam się z przekonaniem, że kiedyś gry były trudniejsze. To prawda, ale i nie do końca. Często ta trudność jest kojarzona z brutalnym stylem rozgrywki polegającym na zaczynaniu od nowa w przypadku porażki. Nie jestem do tego przekonany. Natomiast dzisiaj poruszę inną stronę trudności. Nie przez przypadek ten wstęp znajduje się pod recenzją
Recenzja Commandos: Behind Enemy Lines – ćwiczenia pamięci mięśniowej Dowiedz się więcej »
W czasach kiedy jeszcze nie było internetu, głównym źródłem nowości growych w moim życiu były czasopisma o tym hobby. Losowe demówki czy nawet pełne gry nie zawsze trafiały w gusta, ale inaczej było z Emergency 2. Bardzo inaczej. Demo zawierało zestaw paru misji, których sposób przejścia był opisany w gazetce. Bez tego raczej trudno by
Recenzja Emergency 2 – trudy ratownictwa Dowiedz się więcej »
W fife już nie gram. Znudziła mi się. Zaczynałem z tą serią bardzo dawno i do dzisiaj sentyment się wypalił. Chyba, że do FIFA Street 2. Jest to dosyć oryginalna gra, która skupiała się na bardziej freestyle’owym podejściu do piłki. Niczym w reklamach Pepsi. Ogrywałem ją na PSP i gra tego typu sprawdzała się świetnie.
Recenzja FIFA Street 2 – freestyle piłkarski Dowiedz się więcej »
Gry opowiadające historię Polski nie mają łatwo. Nie wiem dlaczego tak jest, ale często przez staranie udowodnienia czegoś zapominają o warstwie rozgrywki. Trzeba pokazać heroiczny bój. Ważne jest podkreślenie naszej tożsamości narodowej. Jednak gra to jednak musi być przede wszystkim gra. Z tego powodu z lekką dozą niepokoju zasiadłem do Warsaw. Widziałem już polskie gry
Recenzja Warsaw – historia powstania Dowiedz się więcej »
Od startu zaznaczam – screeny nie są moje. Pochodzą z materiałów z YT. W przypadku gier z którymi nie potrafię się porozumieć i zrobić ten zrzut ekranu, to jedyne wyjście jakie mi pozostaje. A stare gry stwarzają multum problemów, nie tylko ze zrobieniem screena. Taką starą grą są Wormsy. Część druga. Grę mam kupioną na
Recenzja Worms 2 – początki wojowniczych robali Dowiedz się więcej »
Zaliczam się do milenialsów. Nasze pokolenie jako pierwsze dorastało wraz z internetem w naszym kraju. Był on już używany wcześniej, ale to my jako pierwsi korzystaliśmy z niego jako dzieciaki. Dla nas był on naturalny i znaczył trochę co innego niż ogromny rachunek na koncie rodziców. Pewnie dużo dzieciaków, które odpalały wtedy internet, szukało w
Recenzja N++ – ewolucja gierki z Flasha Dowiedz się więcej »
Ostatnio dużo jakoś starych gier sobie odświeżyłem. Stąd też więcej retro recenzji. W sumie to łatwiej mi pisać o grach, w których spędziłem wiele godzin. Nie muszę planować i dzielić na rozdziały. Problemem jest bardziej to, że za dużo wrzucam swoich odczuć i uwag, a przez to tekst robi się za długi. Tak prawdopodobnie stanie
Recenzja Lords of the Realm 2 – krowy czy zboże Dowiedz się więcej »
Jakoś tak się dziwnie złożyło, że to druga gra Dragon Ball z opcją kooperacji, którą opisuję. Na razie żadnych single czy pvp. W odróżnieniu jednak od Xenoverse, ta nie jest MMO, a zwykłą bijatyką. Na PSP. To samo w sobie jest ciekawa sprawa i przypomina mi jak to się łączyło konsolki między sobą, żeby pograć
Recenzja Dragon Ball Z: Tenkaichi Tag Team – coop niczym fuzja Dowiedz się więcej »
