W obecnych czasach niczym nowym nie jest to, że jakaś gra multi umiera dosyć szybko po premierze. Odnoszę wrażenie, że niektórzy twórcy wręcz starają się bić rekordy, jak najszybszego zdjęcia gry z serwerów. Nie było to jednak takie popularne w czasach gdy powstawało Evolve. Grę śledziłem jeszcze w early access, bo wyglądała i zapowiadała się
Recenzja Evolve – asymetryczne polowanie na potwory Dowiedz się więcej »
Są takie mini gry, które świetnie trafiają z pomysłem. Wykonanie nie musi być niesamowite, bo wystarcza sam fajny pomysł na rozgrywkę. Taką grą jest moim zdaniem Wilmot’s Warehouse. W grze wcielamy się w tytułowego Wilmota, który zarządza magazynem. A właściwie towarem, który się w nim znajduje, ponieważ jesteśmy zdani na siebie. Prosta szata graficzna ułatwia
Recenzja Wilmot’s Warehouse – znój magazyniera Dowiedz się więcej »
Ciąg dalszy moich zmagań z serią Halo. Tym razem część numer 5. Kolejne recenzje rozciągnęły się w czasie, ale tak naprawdę wszystko to przechodzę w ciągu miesiąca. Kończy się Gamepass i raczej nie planuje odnawiać. W końcu uwolniłem się też od Master Chief Collection. Wiążę się to z trochę innym rodzajem łączenia się w przypadku
Recenzja Halo 5 – coop bez klonów Dowiedz się więcej »
Kojarzycie serię Halo? To taka gra w kosmosie, w której na początku strzelamy się z obcymi znanymi jako Covenant. Potem strzelamy się z obcymi znanymi jako Flood. A potem wysadzamy Halo. No to witam w Halo 4, gdzie ten schemat zostaje złamany! To naprawdę odświeżające doświadczenie po tłuczeniu w kółko tych samych przeciwników. Zmianie uległa
Recenzja Halo 4 – nowe zagrożenie <3 Dowiedz się więcej »
Przy kończącym się abonamencie, rzutem na taśmę udało mi się odpalić i skończyć pierwszą cześć serii Gears of War. Od dawna się do tego zabierałem i trochę ubolewam na tym, że nie udało mi się w to zagrać w trybie kooperacji. Gra była w niektórych miejsca pomyślana pod tym kątem. Same Gearsy to kolejna strzelanka
Recenzja Gears of War – Halo, ale takie krwawe Dowiedz się więcej »
Ech, z sentymentem wspominam pierwszą część Halo. No dobra, może jednak nie. W każdym razie grałem w nią dosyć niedawno. Dosyć niedawno grałem też w nowsze części. Rzucony w wir walki nie miałem okazji zapytać o wiele rzeczy. Na całe szczęście wyszło Halo Reach. Jedynkę wspominam nie przypadkiem, ponieważ Reach to prequel serii. Opowiada wydarzenia
Recenzja Halo Reach – prequel serii Microsoftu Dowiedz się więcej »
Wszystkie gry w coopie są lepsze. To oczywisty fakt. No niby jak się gra z niewłaściwymi ludźmi to jest kiepsko. Wyjątki. Wyjątkiem od gier z serii Tomb Raider jest też gra Lara Croft and the Temple of Osiris. Jest to gra kooperacyjna. Jak na tą serię to dosyć duże wyzwanie, bo oprócz Lary nie ma
Recenzja Lara Croft and the Temple of Osiris – grupowy Tomb Raider Dowiedz się więcej »
Trzy recenzje głównych części Halo za mną. Tym razem wątek poboczny. O czym? O walce z przymierzem oczywiście. Fabuła skupia się jednak na poczynaniach oddziału marines zwanych ODST. Nie są tak wykoksani, jak Master Chief. Może to jest powodem, dla którego spotykamy tak mało wrogów, a sama gra jest jakby leniwa. Już tłumacze. Logo powtarzające
Recenzja Halo 3 ODST – co ja tu robie Dowiedz się więcej »
Halo 3. Bezpośrednia kontynuacja 2. Powracają starzy znajomi, powracają też starzy wrogowie. Czasami to te same postacie. Za to w lepszej grafice. Jako że lecę wszystkie części w kooperacji ze znajomymi jedna po drugiej to zaczynają mi się trochę mieszać. Jednak w tej osłonie nie mogę powiedzieć tego samego o etapach. Gra nie posiada trybu
Recenzja Halo 3 – każdy na każdego Dowiedz się więcej »
Jakiś czas temu pisałem o Halo. Gry z tej serii są raczej krótkie, więc dosyć szybko udało mi się ukończyć kolejną. Halo 2 jest ciągiem dalszym historii opowiedzianej wcześniej, ale widać tutaj wyraźne ślady próby budowy całego uniwersum. Podobnie jak w poprzednim przypadku, przechodziłem tę grę w wersji Collection. Posiada ona ulepszoną grafikę, ale czy
Recenzja Halo 2 – budowanie uniwersum Dowiedz się więcej »
