W czasach kiedy jeszcze nie było internetu, głównym źródłem nowości growych w moim życiu były czasopisma o tym hobby. Losowe demówki czy nawet pełne gry nie zawsze trafiały w gusta, ale inaczej było z Emergency 2. Bardzo inaczej. Demo zawierało zestaw paru misji, których sposób przejścia był opisany w gazetce. Bez tego raczej trudno by […]
Recenzja Emergency 2 – trudy ratownictwa Dowiedz się więcej »
W fife już nie gram. Znudziła mi się. Zaczynałem z tą serią bardzo dawno i do dzisiaj sentyment się wypalił. Chyba, że do FIFA Street 2. Jest to dosyć oryginalna gra, która skupiała się na bardziej freestyle’owym podejściu do piłki. Niczym w reklamach Pepsi. Ogrywałem ją na PSP i gra tego typu sprawdzała się świetnie.
Recenzja FIFA Street 2 – freestyle piłkarski Dowiedz się więcej »
Gry opowiadające historię Polski nie mają łatwo. Nie wiem dlaczego tak jest, ale często przez staranie udowodnienia czegoś zapominają o warstwie rozgrywki. Trzeba pokazać heroiczny bój. Ważne jest podkreślenie naszej tożsamości narodowej. Jednak gra to jednak musi być przede wszystkim gra. Z tego powodu z lekką dozą niepokoju zasiadłem do Warsaw. Widziałem już polskie gry
Recenzja Warsaw – historia powstania Dowiedz się więcej »
Od startu zaznaczam – screeny nie są moje. Pochodzą z materiałów z YT. W przypadku gier z którymi nie potrafię się porozumieć i zrobić ten zrzut ekranu, to jedyne wyjście jakie mi pozostaje. A stare gry stwarzają multum problemów, nie tylko ze zrobieniem screena. Taką starą grą są Wormsy. Część druga. Grę mam kupioną na
Recenzja Worms 2 – początki wojowniczych robali Dowiedz się więcej »
Zaliczam się do milenialsów. Nasze pokolenie jako pierwsze dorastało wraz z internetem w naszym kraju. Był on już używany wcześniej, ale to my jako pierwsi korzystaliśmy z niego jako dzieciaki. Dla nas był on naturalny i znaczył trochę co innego niż ogromny rachunek na koncie rodziców. Pewnie dużo dzieciaków, które odpalały wtedy internet, szukało w
Recenzja N++ – ewolucja gierki z Flasha Dowiedz się więcej »
Ostatnio dużo jakoś starych gier sobie odświeżyłem. Stąd też więcej retro recenzji. W sumie to łatwiej mi pisać o grach, w których spędziłem wiele godzin. Nie muszę planować i dzielić na rozdziały. Problemem jest bardziej to, że za dużo wrzucam swoich odczuć i uwag, a przez to tekst robi się za długi. Tak prawdopodobnie stanie
Recenzja Lords of the Realm 2 – krowy czy zboże Dowiedz się więcej »
Jakoś tak się dziwnie złożyło, że to druga gra Dragon Ball z opcją kooperacji, którą opisuję. Na razie żadnych single czy pvp. W odróżnieniu jednak od Xenoverse, ta nie jest MMO, a zwykłą bijatyką. Na PSP. To samo w sobie jest ciekawa sprawa i przypomina mi jak to się łączyło konsolki między sobą, żeby pograć
Recenzja Dragon Ball Z: Tenkaichi Tag Team – coop niczym fuzja Dowiedz się więcej »
Jako nerd lubię fantastykę. Władca Pierścieni nie jest zatem opowieścią mi obcą. Książkę czytałem jako dziecko i tak się złożyło, że wyszła wtedy gra z tego uniwersum i do tego w gatunku, który bardzo lubię. Nie pamiętam czy kupiłem od razu na premierę. Raczej nie, bo nie wiedziałem za bardzo gdzie i jak. Jednak, gdy
Recenzja Władca Pierścieni: Bitwa o Śródziemie – prowadzenie armii Śródziemia Dowiedz się więcej »
Ogólnie opisywanie gier sportowych od EA mija się z celem. Wszystkie są niemal identyczne i trzeba w tym naprawdę mocno siedzieć, aby wyłapać jakieś nowości. To jednak recenzja mojej pierwszej fify. I pierwszego mundialu. Wiem, że z perspektywy lat to wszystko wyda się drętwe. I jest to głównie recenzja sentymentalna. Ale o tych grach serio
Recenzja 2002 FIFA World Cup – kometą do bramki Dowiedz się więcej »
Są gry, do których się wraca. Są też klasyki, które są przeznaczone dla graczy, grających w nie w czasach ich świetności. Mam tak niestety, że nie potrafię dorosnąć do hypu gry, która wyszła ileś lat temu i miała jakiś wpływ na rozwój gatunku lub całego rynku gier. Jakieś rozwiązania mogą być rewolucyjne. Ale już nie
Recenzja Age of Mythology – w krainach mitycznych bogów Dowiedz się więcej »
