Gry imprezowe raczej nie zachęcają mnie do jakiejś głębszej refleksji. Pisać o nich nie ma za bardzo co, bo często są tylko pretekstem do interakcji pomiędzy graczami. Nie myślę, że to coś złego. Jednak trochę trudno zbalansować casualowy typ gry dla graczy, którzy już coś ogarniają. Z ciekawym pomysłem wychodzi Ultimate Chicken Horse. Nazwa jest […]
Recenzja Ultimate Chicken Horse – budowanie toru przeszkód Dowiedz się więcej »
Z grami, które mi się nie podobają, jest różnie. Czasami łatwo mi się pisze z powodu ilości błędów i rzeczy, które mnie zirytowały. Innym razem natomiast nie mam za bardzo, o czym pisać, bo po prostu nie ma wystarczająco dużo gry w grze, by było się nad czym rozwodzić. I tak chyba scharakteryzowałbym Ziggurat. Różdżka
Recenzja Ziggurat – randomowy boomer shooter Dowiedz się więcej »
Gry opowiadające historię Polski nie mają łatwo. Nie wiem dlaczego tak jest, ale często przez staranie udowodnienia czegoś zapominają o warstwie rozgrywki. Trzeba pokazać heroiczny bój. Ważne jest podkreślenie naszej tożsamości narodowej. Jednak gra to jednak musi być przede wszystkim gra. Z tego powodu z lekką dozą niepokoju zasiadłem do Warsaw. Widziałem już polskie gry
Recenzja Warsaw – historia powstania Dowiedz się więcej »
W strzelanki rodzice grać mi nie pozwalali. Nie szkodzi, jakoś nie miałem nigdy wielkiej chęci na gry zręcznościowe. Co najwyżej FIFA. Możliwe dlatego, że grałem zwykle w gry stare. A stare strzelanki były brzydkie i toporne. Wyjątkiem było Medal of Honor AA, a potem dopiero właśnie STALKER. Dzisiaj to zupełnie inna bajka i gra może
Recenzja STALKER: Cień Czarnobyla – próba nerwów Dowiedz się więcej »
Każda kontynuacja to kłopot. Gdy zmienia się coś, co graczom się podobało, to częściej można liczyć na krytykę. Pytanie pozostaje czy próbować czegoś innego, czy dać graczom to samo, ale wtedy też mogą narzekać na brak nowości. Tej drugiej ścieżki na pewno nie obiera nowy Dawn of War. Kompletnie zmieniona jest tutaj dynamika rozgrywki. Odbiór
Recenzja Warhammer 40000: Dawn of War 2 – powrót Krwawych Kruków Dowiedz się więcej »
Nie mam szczęścia coś ostatnio z robieniem screenów. Na poniższych znajdują się jakieś dziwne czarne artefakty. Ale ogólnie wiadomo o co w nich chodzi. O odczucia względem gry Deathloop. Dosyć kontrowersyjnej. Skąd się biorą te kontrowersję w sumie to nie wiem. Możliwe, że ludzie oczekiwali kolejnej odsłony Dishonored, a dostali coś zupełnie innego. I do
Recenzja Deathloop – zabójczy dzień świstaka Dowiedz się więcej »
Od startu zaznaczam – screeny nie są moje. Pochodzą z materiałów z YT. W przypadku gier z którymi nie potrafię się porozumieć i zrobić ten zrzut ekranu, to jedyne wyjście jakie mi pozostaje. A stare gry stwarzają multum problemów, nie tylko ze zrobieniem screena. Taką starą grą są Wormsy. Część druga. Grę mam kupioną na
Recenzja Worms 2 – początki wojowniczych robali Dowiedz się więcej »
Superhot to dosyć wyjątkowa gra w moim zestawieniu. Będzie tak pewnie przez dłuższy czas. Dzieje się to za sprawą technologii VR. Grę ukończyłem co prawda na PC, ale miałem też styczność z wersją na VR i muszę co nieco o niej napisać. Superhot to polska produkcja studia SUPERHOT team. Patrząc po nazwie, to nie wiem,
Recenzja Superhot – nie stój w miejscu Dowiedz się więcej »
Pisanie takich recenzji jak tak to szybka robota. Aż policzę sobie ile mi to zajmie. Start. Endwar to gra, w którą grałem na tyle dużo, że łatwo będzie mi o niej coś napisać, bo znam ją prawie na pamięć. Kupiłem ją na premierę i gram do dzisiaj. Co mnie skusiło? Interfejs głosowy. Wydawanie rozkazów poleceniami
Recenzja Tom Clancy’s: Endwar – interfejs głosowy w grach Dowiedz się więcej »
Zaliczam się do milenialsów. Nasze pokolenie jako pierwsze dorastało wraz z internetem w naszym kraju. Był on już używany wcześniej, ale to my jako pierwsi korzystaliśmy z niego jako dzieciaki. Dla nas był on naturalny i znaczył trochę co innego niż ogromny rachunek na koncie rodziców. Pewnie dużo dzieciaków, które odpalały wtedy internet, szukało w
Recenzja N++ – ewolucja gierki z Flasha Dowiedz się więcej »
