W życiu człowieka nadchodzi w pewnym momencie chwila, że dziecko dorasta i rodzice już nie odpowiadają za niego. Nie mając nikogo, kto by przyjął ten obowiązek na siebie, młody dorosły musi zacząć płacić podatki samemu. Albo nie. Tę drugą opcję wybiera bohater opisywanej gry. Niektóre dialogi nie wnoszą niczego, za to są fajne Ratując rodzinny […]
Recenzja Turnip Boy Commits Tax Evasion – opis w tytule Dowiedz się więcej »
Ostatnio dużo jakoś starych gier sobie odświeżyłem. Stąd też więcej retro recenzji. W sumie to łatwiej mi pisać o grach, w których spędziłem wiele godzin. Nie muszę planować i dzielić na rozdziały. Problemem jest bardziej to, że za dużo wrzucam swoich odczuć i uwag, a przez to tekst robi się za długi. Tak prawdopodobnie stanie
Recenzja Lords of the Realm 2 – krowy czy zboże Dowiedz się więcej »
Czasami zastanawiam się, dlaczego twórcy udostępniają swoje gry za darmo. Oczywiste jest, że po to, żeby je zmonetyzować w ten czy inny sposób. Co, jednak gdy gra jest zupełnie za darmo? Tak jest w przypadku Helltaker. Jasne, gra nie jest długa, ale za to naprawdę przyjemna. Gramy jako tytułowy Helltaker. Po przebudzeniu dochodzimy do wniosku,
Recenzja Helltaker – marzenie pewnego mężczyzny Dowiedz się więcej »
Po całkiem przyjemnym A Way Out twórcy postanowili pójść w trochę lżejsze tony. Przynajmniej pozornie, ponieważ pod kolorową i miłą grafiką znajduje się historia o życiu rodzinnym i jego problemach. Schemat zabawy się zmienił, ale czy It Takes Two daje takie same pozytywne wrażenia jak poprzednia gra? Żeby to sprawdzić, musiałem oczywiście znaleźć partnera do
Recenzja It Takes Two – problemy rodzinne Dowiedz się więcej »
Chyba każdy ma jakiś ulubiony rodzaj muzyki. Ja mam kilka rodzajów. Czasami lubię po prostu posłuchać sobie ulubionych nut, a czasami lubię coś robić w trakcie. Wtedy odpalam sobie jakąś grę, która nie absorbuje aż tak uwagi, a jednocześnie mam coś przyjemnego do poklikania. Tego typu grą jest dla mnie Hexcells Infinite. W tym miejscu
Recenzja Hexcells Infinite – ciekawszy saper Dowiedz się więcej »
Zagadki lubiłem od zawsze. Nie tylko ze względu na satysfakcję towarzyszącą rozwiązaniu. Sama świadomość jak działa dany schemat i jak coś jest sprytnie zaprojektowane dawała mi radość. Dlatego gry typu Machinika Museum lubię odpalić sobie dla rozluźnienia w wolnym czasie. Ostatnio jednak częściej gram w tego typu produkcję z dziewczyną. Na zmianę dzielimy się kontrolerem
Recenzja Machinika Museum – pozaziemskie artefakty Dowiedz się więcej »
Jako nerd lubię fantastykę. Władca Pierścieni nie jest zatem opowieścią mi obcą. Książkę czytałem jako dziecko i tak się złożyło, że wyszła wtedy gra z tego uniwersum i do tego w gatunku, który bardzo lubię. Nie pamiętam czy kupiłem od razu na premierę. Raczej nie, bo nie wiedziałem za bardzo gdzie i jak. Jednak, gdy
Recenzja Władca Pierścieni: Bitwa o Śródziemie – prowadzenie armii Śródziemia Dowiedz się więcej »
Moonlightera zgarnąłem za darmo. Ogólnie to jest to całkiem fajny sposób na znalezienie dobrych gier. Tych słabych też, ale nie o nich dzisiaj, bo Moonlighter okazał się naprawdę przyjemnym odkryciem. Na tyle, że na wstępie musze dodać, że screeny zrobione już pod sam koniec gry. Tak się wciągnąłem. Zapomniałem ich zrobić. Czasami lepiej trzymać się
Recenzja Moonlighter – prowadzenie sklepu dla poszukiwaczy przygód Dowiedz się więcej »
Są gry tak unikalne, że na długo zapadają w pamięć. Czasami ta unikalność bierze się z oryginalnie zaprojektowanej rozgrywki. Czasami jest to odstająca stylistyka, klimat czy historia. Dzisiaj opiszę grę, która odstaję od schematów na większości z tych elementów. Def Jam nie jest grą wybitną. Zapada w pamięć głównie przez to, że jest to gra
Recenzja Def Jam: Fight For NY – bitka raperów Dowiedz się więcej »
Staram się podchodzić do wszystkich moich zainteresowań w pełni zaangażowany. Jeżeli czegoś się podejmuję, to chcę poświęcić czas, żeby mieć z tego satysfakcję. Dlatego zawsze starałem się przechodzić gry od początku do końca. Moje podejście zmieniło się parę lat temu, po serii kolejnych rozczarowujących tytułów. I całe szczęście, bo odkryłem, że czasami satysfakcja z ukończenia
Recenzja The Settlers: New Allies – słabo przemyślana ekonomia Dowiedz się więcej »
