Po całkiem przyjemnym A Way Out twórcy postanowili pójść w trochę lżejsze tony. Przynajmniej pozornie, ponieważ pod kolorową i miłą grafiką znajduje się historia o życiu rodzinnym i jego problemach. Schemat zabawy się zmienił, ale czy It Takes Two daje takie same pozytywne wrażenia jak poprzednia gra? Żeby to sprawdzić, musiałem oczywiście znaleźć partnera do […]
Recenzja It Takes Two – problemy rodzinne Dowiedz się więcej »
Chyba każdy ma jakiś ulubiony rodzaj muzyki. Ja mam kilka rodzajów. Czasami lubię po prostu posłuchać sobie ulubionych nut, a czasami lubię coś robić w trakcie. Wtedy odpalam sobie jakąś grę, która nie absorbuje aż tak uwagi, a jednocześnie mam coś przyjemnego do poklikania. Tego typu grą jest dla mnie Hexcells Infinite. W tym miejscu
Recenzja Hexcells Infinite – ciekawszy saper Dowiedz się więcej »
Zagadki lubiłem od zawsze. Nie tylko ze względu na satysfakcję towarzyszącą rozwiązaniu. Sama świadomość jak działa dany schemat i jak coś jest sprytnie zaprojektowane dawała mi radość. Dlatego gry typu Machinika Museum lubię odpalić sobie dla rozluźnienia w wolnym czasie. Ostatnio jednak częściej gram w tego typu produkcję z dziewczyną. Na zmianę dzielimy się kontrolerem
Recenzja Machinika Museum – pozaziemskie artefakty Dowiedz się więcej »
Jako nerd lubię fantastykę. Władca Pierścieni nie jest zatem opowieścią mi obcą. Książkę czytałem jako dziecko i tak się złożyło, że wyszła wtedy gra z tego uniwersum i do tego w gatunku, który bardzo lubię. Nie pamiętam czy kupiłem od razu na premierę. Raczej nie, bo nie wiedziałem za bardzo gdzie i jak. Jednak, gdy
Recenzja Władca Pierścieni: Bitwa o Śródziemie – prowadzenie armii Śródziemia Dowiedz się więcej »
Moonlightera zgarnąłem za darmo. Ogólnie to jest to całkiem fajny sposób na znalezienie dobrych gier. Tych słabych też, ale nie o nich dzisiaj, bo Moonlighter okazał się naprawdę przyjemnym odkryciem. Na tyle, że na wstępie musze dodać, że screeny zrobione już pod sam koniec gry. Tak się wciągnąłem. Zapomniałem ich zrobić. Czasami lepiej trzymać się
Recenzja Moonlighter – prowadzenie sklepu dla poszukiwaczy przygód Dowiedz się więcej »
Są gry tak unikalne, że na długo zapadają w pamięć. Czasami ta unikalność bierze się z oryginalnie zaprojektowanej rozgrywki. Czasami jest to odstająca stylistyka, klimat czy historia. Dzisiaj opiszę grę, która odstaję od schematów na większości z tych elementów. Def Jam nie jest grą wybitną. Zapada w pamięć głównie przez to, że jest to gra
Recenzja Def Jam: Fight For NY – bitka raperów Dowiedz się więcej »
Staram się podchodzić do wszystkich moich zainteresowań w pełni zaangażowany. Jeżeli czegoś się podejmuję, to chcę poświęcić czas, żeby mieć z tego satysfakcję. Dlatego zawsze starałem się przechodzić gry od początku do końca. Moje podejście zmieniło się parę lat temu, po serii kolejnych rozczarowujących tytułów. I całe szczęście, bo odkryłem, że czasami satysfakcja z ukończenia
Recenzja The Settlers: New Allies – słabo przemyślana ekonomia Dowiedz się więcej »
Na wstępie odniosę się do screenów z gry w tym wpisie. Nie wiem dlaczego screeny z Uplaya wyglądają tak, a nie inaczej. Przy innych grach działało wszystko normalnie. To zaszarzenie to dla mnie nowość i nie wiem jak się tego pozbyć. Wracając do gry omawianej dzisiaj. Tom Clancy’s Rainbow Six: Extraction. Pomijam autora tak jak
Recenzja Rainbow Six: Extraction – to samo, ale coop Dowiedz się więcej »
Oto nadszedł ten dzień, gdy na tym blogu poruszam pierwszą z gier serii Assassin’s Creed. Nie pierwszą w kolejności wydania, a po prostu jest to w miarę świeży tytuł z mojego punktu ogrywania i mogę się podzielić swoimi doświadczeniami na bieżąco. Miałem okazję grać w wiele gier tej serii od Ubisoftu, więc następne pojawią się
Recenzja Assassin’s Creed: Unity – Cienie rewolucji Dowiedz się więcej »
Ogólnie opisywanie gier sportowych od EA mija się z celem. Wszystkie są niemal identyczne i trzeba w tym naprawdę mocno siedzieć, aby wyłapać jakieś nowości. To jednak recenzja mojej pierwszej fify. I pierwszego mundialu. Wiem, że z perspektywy lat to wszystko wyda się drętwe. I jest to głównie recenzja sentymentalna. Ale o tych grach serio
Recenzja 2002 FIFA World Cup – kometą do bramki Dowiedz się więcej »
