Zawsze czuje się dziwnie, gdy piszę recenzje kontynuacji. Trudno mi się odnosić do tego co pisałbym o prequelu. Jednak z racji tego, że przechodzę coś nie tak dawno, pamiętam więcej szczegółów. A o niektórych grach chcę napisać, bo odniosły na mnie spore wrażenie i chcę się pozachwycać. Który przypadek dotyczy A Plague Tale: Requiem? Ten […]
Recenzja A Plague Tale: Requiem – plaga nie zniknęła Dowiedz się więcej »
Gry kooperacyjne podzieliłbym na dwie kategorie. Pierwszą z nich jest gra oparta na fabule. Razem przeżywamy historię głównych bohaterów, a rozgrywka jest jedynie uzupełnieniem. A druga? Druga kategoria to z kolei gra typu Moving Out 2. Dostajemy zadania i cała rozgrywka kręci się, no właściwie koło rozgrywki. Tym razem to fabuła jest tłem, a my
Recenzja Moving Out 2 – będzie Pan zadowolony Dowiedz się więcej »
Z serią Dungeons & Dragons poznałem się w piątej klasie na obozie karate. Jeden z gości miał podręcznik, który nam pokazał i wytłumaczył, o co w tym chodzi. Byłem zachwycony tym, że można tworzyć swoje przygody i grać w nie z przyjaciółmi. Od tego czasu D&D zawsze było na moim radarze, gdy chodziło o gry.
Recenzja Dungeons and Dragons Tactics – mini przygoda Dowiedz się więcej »
Niektóre gry zawierają sporo wybuchów i strzelania. Inne mają fajną fabułę i super napisanych bohaterów. Jeszcze inne to wyzwanie taktyczne lub zręcznościowe, gdzie musimy wysilać szare komórki. A czasem trafiasz na SnowRunnera. Można powiedzieć, że gra to czysty gameplay z ładną grafika i ciekawym pomysłem na siebie. Mnie jednak leży inne określenie na tego typu
Recenzja SnowRunner – śnieg i błoto Dowiedz się więcej »
Za darmo to i ocet słodki. Darmo to uczciwa cena. Za darmo to w ryj można dostać. Albo też jakąś grę. Rozdawnictwo gier zagościło na dobre. Zwykle zwracamy uwagę na jakieś głośniejsze tytuły. Po te mniejsze nie chce się nawet logować do launchera. Co innego przy zakupie bundla. Chcąc nie chcąc stajemy się posiadaczem jakieś
Recenzja MO: Astray – apokalipsa na obcej planecie Dowiedz się więcej »
Grałem w Orcs Must Die! już kiedyś. W pierwszą część. Gra była bardzo przyjemna, ale trochę powtarzalna. Napisze o tym jeszcze kiedyś, jednak właśnie ten element chciałem przytoczyć przy recenzji gry z tytułu wpisu. Dlaczego? Bo jest gatunek gier, który na powtarzalności się niejako opiera. Nie przeszkadza ona aż tak bardzo, ponieważ różnorodności dostarczają inni
Recenzja Orcs Must Die! Deathtrap – rzeź grupowa Dowiedz się więcej »
Jestem fanem gier typu soulslike. Czym właściwie są gry z tego gatunku to kwestia dosyć płynna. Ogólnie zakładam skupienie na walkach z bossami, eksploracja świata o niejako szczątkowej fabule i wymagający system walki. I umieranie wpisane w rozgrywkę. Jak w tę charakterystykę wpisuje się Jotun? Całkiem nieźle. Gra ta została wydana w niedługim odstępie czasowym
Recenzja Jotun – skandynawski soulslike 2d Dowiedz się więcej »
Gry z serii NFS to moje ulubione wyścigi. Ciężko jednak wraca mi się do starych części. Z różnych powodów, więc Remastery przyjmuje z otwartymi ramionami. O ile są dobre. Od Hot Pursuit odbiłem się trochę za pierwszym razem. Gra wyglądała na zbyt podobną do rebootu Most Wanted. Trudno mi ją porównać z oryginałem, więc po
Recenzja Need For Speed: Hot Pursuit – jazda w dwóch światach Dowiedz się więcej »
Nie jestem fanem gier memów. Zwykle są to gry zrobione na kolanie, niedopracowane i skierowane pod specyficzną publikę. Głównie youtuberów i streamerów, którzy będą się przesadnie do nich śmiać i czym będą mogli zainteresowac publikę. Wydawać by się zatem mogło, że dzisiejsza gra trafiła tutaj przez przypadek. I tak jest. Po prostu potrzebowałem jakiegoś odmóżdżacza.
Recenzja A Game About Digging A Hole – opis w tytule Dowiedz się więcej »
Gry indie to naprawdę super sprawa. Trudno mi powiedzieć kiedy spopularyzowała się to określenie, bo przecież gry tworzone przez małe studia niezależne wychodziły od zawsze. Ważniejsze jest to, że wychodzą dalej i dają mnóstwo świeżych i dopracowanych tytułów. Unravel to kontynuacja. W pierwszą część nie miałem kiedy zagrać. Dwójka natomiast przyciągnęła mnie w okresie braku
Recenzja Unravel Two – Bujanie się na włóczce Dowiedz się więcej »
